ubat oh ubat...

ubat2...ak mula dh bosan ngn ubat...tp ak xley ada perasaan mcm tuh...sb mg hidup ak kene bergantung ngn ubat...mkn lame makin byk pulak ubat yg ak kne mkn....dh xtau nk letak kt bekas mne agy ubat2 nh....plg terbaru ak dpt ubat tuh yg merah tuh...terkejut ak tgk wrne ubat tuh...merah betul....dh la merah byk lak tuh papan nye....huhuhu..slalu ubat yg kuning hijau tuh je ak dpt....biase la ubt tuh...ubt thn sakit...ubt tuh mg dh belambak dlm beg ubat ak...huhuhu...ak mkn ble perlu je....tp dua tiga hari nih ak sakit sgt2....so ubt la jd peneman ak...ubt tuh sntiase ada kt tepi ak....ada kt ats katil ni ha...huhuhu....nk wat mcm ne...ak terime jee...smua nih ketentuan ALLAH s.w.t....ak terima dgn hati yg terbuka...mngkin smua nih ada hikmahnye....ble ak bce blog2 org lain....yg senasib ngn ak....ak tgk mereka nih tbah hdapi dugaan...mereka xkesah ape org nk ckp psl diri mereka....yg penting hidup mereka mesti dteruskn n yg paling pnting mereka tidak menyusahkan org len selain dr fmly mereka yg byk bagi semangat pd mereka....ak kagum ble bce blog mereka....walaupun aktiviti mereka mula terbntut...tidak seperti org len......sma la seperti ak skrg.....kdg2 mg la kite terase sgt2....terase tok hidup seperti org len....bermain aktiviti yg digemari.....tp nk buat mcm mna.....smua e2 hanya tggl kenangan......yg penting skrg nih.....ak kne kuat kn smgt tok tempuh hari2 yg akn dtg.....iktiar mcm mne tok pulih kn kmbali.....sperti sediakala.....dgn berbekalkan semangat yg ada dr fmly, kwn2 n org2 yg tersyg.....ak akn kuat kn semangat harungi smua nih....terima kasih yaALLAH...kau kurniakan ak org2 yg memahami ak n syg pada ak....terima kasih yaALLAH....ak tak akn melupakan jasa baik mereka....KAU pjg kn lah umur mereka kerana mereka adalah kekuatan ak sehingga akhir hayat ak.......AMIN......